...

باغ بی برگی

که می گوید که زیبا نیست؟

.

.

باغ بی برگی

 خنده اش خونی است اشک آمیز.

                                                    م.امید

 

....

 

قطار مي رود

تو مي روي....

تمام ايستگاه مي رود ...

و من چقدر ساده ام
که سالهاي سال
در انتظار تو
کنار اين قطارِ رفته ايستاده ام
و همچنان
به نرده هاي ايستگاهِ رفته
تکيه داده ام ! ...

                                                     قيصر ‌امين‌پور

۱

دیروز  فهمیدم اولین شناختم از آدما درسترین شناختم از اوناست.

۲

دلیل ننوشتنم حال وحوصله نداشتن نیست نتونستن .جدا سخت شده برام .

 

امروز که من این قصه آغاز می کنم در ذی الحجه ی سنه ی خمسین واربعماهه در فرخ روزگار سلطان......... .از این قوم که من سخن خواهم راند یک دو تن زنده انددر گوشه یی افتاده وخواجه بوسهل زوزنی چند سال است تا گذشته شده است وبه پاسخ آن که از وی رفت گرفتار وما را با آن کار نیست ـ هرچند مرا از وی بد آمد ـ به هیچ حال چه عمر من به شصت وپنج آمده وبر اثر وی می باید رفت.

                                                                                تاریخ بیهقی....بر دار کردن حسنک    

در دل من چیزی است مثل یک بیشه ی نور مثل خواب

دم صبح

وچنان بی تابم که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت بروم تا سر کوه

دورها آوایی است که مرا می خواند

                                                      سهراب

............................................................................................................................................

پ.ن۱رمضان یعنی .......نور...........

التماس دعا دوستان 

.......

کدامین راه

به کدامین مقصد

مرا رهنمون میشود

اینک

که بودن به مسلخی جاودانه می رود

.............................................................................................................................................

پ ن۱  شراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورش                که تا یکدم  بیاسایم زدنیا وشر وشورش

.......

فریادی شو تا باران

وگرنه مرداران

                            احمد شاملو

...

شب است

شبی بس تیرگی دمساز با آن

به روی شاخ انجیر کهن "وگ دار" می خواند به هر دم

خبر می آورد طوفان وباران را ومن انیشناکم.

 

شب است

جهان با آن  چنان  چون مرده ای در گور

ومن اندیشناکم باز:

-اگر باران کند سرریزاز هر جای؟

-اگر چون زورقی در آب اندازد جهان را؟

در این تاریکی آور شب

چه اندیشه ولیکن که چه خواهد بود با ما صبح؟

چوصبح از کوه سر بر کرد می پوشد از این طوفان رخ آیا صبح؟

                                                                                             نیما۱۳۲۹

سیاه شب را از تنش اگر دراورند

روزی

دوباره با طعم گس لبهایم شعری برایت خواهم خواند با طعم لیمو...

نمی دانم تلخ کدامین یا شیرین کدام؟! تو بهتر می دانی...

 

موهای شعرهای من شانه نکرده رها-مثل بادبادکی که هوا کردیم نیمه!-

غزل می بافیم و قافیه درو می کنیم

داس  فراموشی می زنم بر گندمزاری که موهای تو بود

و کسی به نام من را فردا بر دار  حقیقتی که چشمان تو بود...

پ.ن:تمام حرفهای دنیا هم حجم خالی  بین ما را پر نمی کند .